• پنج شنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۶
  • الخمیس ١ محرم ١٤٣٨
  • Thursday, September 21, 2017
صفحه اصلی
سلامت و محیط زیست
ایمنی و حوادث
مدیریت بحران
علمی
بین الملل
rss
کد مطلب :   61706 تاریخ انتشار: 
شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۵
- 14:46 تاریخ آخرین ویرایش :
  1395/06/21
 
 
ترویج فرهنگ ایمنی با پیشگیری و کنترل حوادث / محیط کار ایمن و ارتقاء سلامت کارکنان حاصل ارزیابی ریسک است
با اجرای ارزیابی ریسک در جهت فراهم نمودن محیط کار ایمن، افزایش راندمان، کاهش حوادث ناشی از کار، کاهش بیماری های ناشی از کار، کاهش غیبت از کار، کاهش ضایعات، افزایش کیفیت محصول، افزایش رضایت شغلی کارکنان گام برداشته می شود.
ترویج فرهنگ ایمنی با پیشگیری و کنترل حوادث / محیط کار ایمن و ارتقاء سلامت کارکنان حاصل ارزیابی ریسک است

دکتر احسان حبیبی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار پایگاه خبری HSE درباره ارزیابی ریسک گفت : فرآیند کلی بر آورد نمودن میزان ریسک و تصمیم گیری در خصوص قابل تحمل بودن ریسک، ارزیابی ریسک گفته می شود. به ریسکی که میزان آن تا حد قابل تحمل توسط سازمان با در نظر گرفتن الزامات قانونی و خط مشی ایمنی و بهداشت حرفه ای کاهش یافته باشد، ریسک قابل تحمل گویند. ارزیابی ریسک به طور سیستماتیک تعیین می کند، چه خطراتی در محیط کار هستند و احتمال رخ دادن خطر چه قدر است و چه آسیبی و با چه شدتی ممکن است، به وجود آید که خود باعث می شود. بدین ترتیب راه حل های کنترلی شناسایی می شوند و درنتیجه باعث کاهش ریسک و اثرات آن می شود. لذا ارزیابی ریسک اطلاعاتی جهت ایجاد یک سیستم ایمن کاری را فراهم می کند.


 وی ادامه داد : ریسک در همه فعالیت های انسانی وجود دارد. شناسایی خطرات و عوامل بالقوه و ارزیابی ریسک هایی در حوزه ایمنی، سلامت و محیط زیست (HSE) برای تمام فعایت ها، تولیدات، خدمات و توسعه معیار سنجشی برای کاهش این ریسک ها مورد توجه است. همچنین مدیر اداره ایمنی، سلامت و بهداشت انگلستان اهمیت ارزیابی ریسک را در این حوزه این گونه بیان می کند: "مگر شما می توانید روی برنامه کنترل خسارت در بدترین حالت خطر، تمرکز داشته باشید ولی واقعاً ندانید کجای کار هستید. مگر اینکه ارزیابی ریسک را در سرتاسر سازمان شروع کنید."


وی تاکید کرد : با اجرای ارزیابی ریسک در جهت فراهم نمودن محیط کار ایمن، افزایش راندمان، کاهش حوادث ناشی از کار، کاهش بیماری های ناشی از کار، کاهش غیبت از کار، کاهش ضایعات، افزایش کیفیت محصول، افزایش رضایت شغلی کارکنان و..... گام برداشته می شود.


دکتر حبیبی بیان کرد : نقش مهم ارزیابی ریسک در فرهنگ ایمنی در هیچ جامعه  صنعتی قابل انکار نیست. درواقع صنعتی شدن جوامع، مخاطرات زیادی را برای نیروی کار به همراه آورده است و سبب شده که نیروی انسانی در معرض عوامل زیان آور محیط کار قرار گیرند. عوامل زیان آوری که جزء جدایی ناپذیر صنعت و تولید به شمار می آید و همواره سلامتی افراد را تهدید می کند. از آنجایی که نیروی انسانی بزرگ ترین دارایی و سرمایه در توسعه  اقتصادی و اجتماعی هر جامعه ای به شمار می آید، حفاظت از نیروی انسانی از هر عامل اساسی دیگری مورد توجه بوده است. در مؤسسات تولیدی، رعایت مقررات ایمنی از انجام کلیه فعالیت ها مهم تر بوده و پیشگیری و تحت کنترل در آوردن حوادث قبل از هر گونه اقدام دیگری، خود نوعی ایجاد و ترویج فرهنگ ایمنی است

 

وی یادآور شد : با ارزیابی ریسک و تعیین رتبه ریسک خطرات بالقوه و ریسک های شناسایی شده و تلاش هایی در جهت کاهش رتبه ریسک با ارائه راهکارهای کنترلی کاربردی انجام می شود بسته به نوع صنعت و فرآیند کاری پیشنهاد کنترلی متفاوت است ولی از جمله اقدامات کنترلی می توان به تهیه و توزیع دستورالعمل های ایمنی، آموزش اصول و مقررات ایمنی، تجهیزات حفاظت فردی، تشکیل سیستم نظارت بر عملکرد ایمنی واحدها، نصب علائم و پوسترها، ایجاد سیستم نگهداری و تعمیر  اشاره نمود. بدین ترتیب تمامی پیشنهادات و اقدامات کنترلی برای کاهش رتبه ریسک در نتیجه ارزیابی ریسک در ترویج و عمل به فرهنگ ایمنی گام برداشته می شود. بدین جهت ارزیابی ریسک نقش بسیار مهم و بسزایی در فرهنگ ایمنی دارد.


وی تصریح کرد : روش های کیفی و کمی در ارزیابی ریسک وجود دارد ولی رایج ترین روش های مورد استفاده What if، HAZOP، HAZAN ، FMEA، FTA، JHA می باشد. اما نکته قابل ذکر این است که رایج بودن روشی در ارزیابی ریسک و شناسایی خطرات به معنایی به کار بردن روش درست و مناسب در صنایع و فرآیند کاری نیست باید در به کار بردن هر روش ارزیابی ریسک از مناسب بودن آن روش اطمینان حاصل نمود. روش های ارزیابی ریسکی را به تفکیک پروژه های عمرانی و فرآیندی در کشور ،  در پروژهای عمرانی AHP و FTA و در صنایع فرآیندی HAZOP  پیشنهاد می کنم. در ارزیابی ریسک یک سری معیارهای عمومی وجود دارد که این معیارها به عنوان راهنما به کار می روند و می تواند در صورت لزوم جهت تناسب با سیستم یا فعالیت تحت مطالعه تغییر کنند مثلا در هنگام راه اندازی خط تولید جدید. معیار احتمال همیشه تغییر نمی کند معیارها بایستی توسط اعضای تیم شرکت کننده در ارزیابی ریسک بیش از شروع کار توافق گردد.


وی تصریح کرد : ارزیابی ریسک یک بخش حیاتی از مدیریت ایمنی، بهداشت حرفه ای است که باید ابتدا روش های مختلف را بررسی نمود و سپس روشی که به طور وسیعی برای کل سازمان مفید است را به کار گرفت. با در نظر گرفتن موارد ذیل می توان روش مناسب ارزیابی ریسک را انتخاب نمود: هدف و استفاده نهایی از ارزیابی ریسک، تعریف سیستمی که تجزیه و تحلیل می شود، دسته بندی نگرانی های اصلی، شناخت مفروضات و تنگناها، منابع اطلاعاتی قبلی مورد استفاده و همچنین منابع اطلاعاتی فعلی، افراد مورد نیاز و قابل دسترسی جهت پشتیبانی از ارزیابی ریسک در مراحل مختلف. البته با در نظر گرفتن این موارد و همچنین شناخت و آگاهی کامل از روش های ارزیابی مناسب ترین روش را متناسب با نوع سیستم و فرآیند و فعالیت انتخاب می گردد. به طورعمومی، ضرورتی به انجام محاسبات دقیق عددی ریسک نمی باشد. روش های پیچیده برای ارزیابی ریسک کمی، تنها در جاهایی که پیامد مربوط به خطا، فاجعه انگیز هستند ضروری به نظر می رسد. ارزیابی ریسک در صنایعی که دارای خطرات برجسته می باشند مرتبط با رویکرد مورد نیاز در محیط های کاری دیگر بوده اما در اغلب سازمان ها، روش های ذهنی ساده تر، مناسب هستند.


وی بیان کرد : FMEA ابزاری نظام یافته و یک روش پیشگیرانه کاملا ذهنی بر پایه کار تیمی است که در تعریف، شناسایی، ارزیابی، پیشگیری، حذف یا کنترل حالات، علل و اثرات خطاهای بالقوه در یک سیستم، فرآیند و طرح به کار گرفته می شود. علاوه بر مزایای این روش از قبیل ابزاری برای پیشگیری از خطرات و روشی مطمئن برای پیش بینی مشکلات و تشخیص مؤثرترین و کم هزینه ترین راه حل های پیشگیری است سادگی و راحتی روش و قابل استفاده بودن برای اکثر فعالیت ها و فرآیندهای کاری سبب شده تا این روشی فراگیر برای ارزیابی ریسک باشد. در حالی که ممکن است روش های مؤثرتر و مناسب تری در جهت شناسایی خطرات وجود داشته باشد و گاهی استفاده از این روش به علت در نظر نگرفتن برخی معیارها نتایج نادرستی را نیز فراهم می کند.


وی ادامه داد : چالش هایی که مجریان در فرآیند ارزیابی ریسک ممکن است با آن مواجه شوند را می توان به دو دسته تقسیم نمود:اشتباهات یا خطاهایی که مجریان ارزیابی ریسک مرتکب می شوند. در واقع عدم آگاهی و شناخت کامل روش های مختلف ارزیابی ریسک، استفاده از روش های نامناسب و پیچیده، عدم درک و مهارت کافی در روش ارزیابی مورد استفاده است که تمامی این موارد با دوره های کامل آموزشی و دانش و آگاهی کافی در مورد روش های مورد استفاده، قابل حل می باشد. اشتباهات و خطاهایی که ممکن است خواسته یا ناخواسته از طرف سازمان درخواست کننده ارزیابی ریسک رخ دهد. در واقع در اختیار قرار دادن اطلاعات غلط و اشتباه از سوی سازمان مورد نظر، نداشتن منابع اطلاعاتی کامل و صحیح، عدم آگاهی فرد یا افراد همراهی کننده از سازمان مد نظر در فرآیند ارزیابی ریسک، ایمن و بی خطر جلوه دادن محیط و فعالیت های کاری  منجر به نتایج غلط و خطا در ارزیابی ریسک می شود.


وی خاطر نشان کرد : فرآیند ارزیابی ریسک نقش بسیار مهمی در شناسایی خطرات بالقوه و پیاده سازی فرهنگ ایمنی دارد. از طرفی به کار بردن روش مناسب و صحیح متناسب با فعالیت و فرآیندهای کاری نیز اهمیت بسیاری دارد. بدین ترتیب داشتن آگاهی و اطلاعات و مهارت کافی در انواع روش های ارزیابی ریسک از ضروریات تیم ارزیابی کننده است. از نتایج حاصل از ارزیابی ریسک توسط افراد متخصص در جهت بهبود شرایط کاری ایمن و سالم و در یک کلام حفظ، تأمین و ارتقای سلامت کارکنان به طور مؤثری مورد استفاده قرار می گیرد. البته در این زمینه سطح دانش و آگاهی سازمان های مورد ارزیابی نیز اهمیت دارد.


مصاحبه : محمد رفائیان
 

نویسنده : حسن گرجی
کلید واژه
 
ارسال نظر
لطفا جهت تسهیل ارتباط خود با ما، در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید:
1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.

3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.

نام:
ایمیل:
نظر:
 
captcha
کد امنیتی:
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی HSE می باشد .